Anno 2013 stelt het Belgische clubvoetbal op internationaal vlak nauwelijks nog iets voor, en ook het blunderboek van de Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB) is de laatste jaren goed gevuld geraakt. Als er nog één ding is waarmee de voetbalbond kan uitpakken, dan is het wel het systeem van de ‘stamnummers’ (‘matricule’ in het Frans). Dit unieke nummer identificeert alle voetbalclubs die aangesloten zijn bij de KBVB.

Het systeem werd ingevoerd in 1926, onder impuls van secretaris-generaal Alfred Verdijck. De eerste lijst met stamnummers verscheen in ‘La Vie Sportive’ (het bondsorgaan) van 21 december 1926 (*1). Sedertdien krijgt iedere club die zich voor het eerst aanmeldt bij de bond het laagste nog openstaande stamnummer toegekend, met dien verstande dat de ooit toegekende nummers niet worden herbruikt. Bij fusies en overnames mag er gekozen worden voor één van de stamnummers van de fusieclubs. Het staat de clubs ook vrij om te kiezen waar ze willen spelen maat hetgeen we vandaag meemaken ( verhuis KVO of Zulte-Waregem naar Antwerpen, n.v.d.r.), blijft ongezien in het Belgisch voetbal.

Die allereerste lijst omvatte de 809 clubs die vòòr of in 1926 werden opgericht en op dat moment nog actief waren. Hierdoor hebben een aantal roemruchte clubs uit de pionierstijd nooit een stamnummer gekregen (*2). Het Belgische systeem met stamnummer is enig in zijn soort – er zijn geen andere grote voetbalfederaties die het toepassen – en daarom alleen al intrigerend. Door de band geeft het stamnummer een redelijk goede indicatie van de ouderdom van een club, maar voor het achterhalen van de exacte leeftijd van een club is het geen goede maatstaf. Dit komt omdat de stamnummers niet volgens ouderdom werden (en worden) toegewezen, maar in volgorde van aansluiting bij de KBVB. De allerlaagste stamnummers zijn voornamelijk toegekend op basis van aanwezigheid op de stichtingsvergadering van de Belgische voetbalbond op 1 september 1895. Daardoor kreeg bijv. ‘Association Athlétique La Gantoise’ (het huidige AA Gent), opgericht in 1864 maar pas in 1901 gestart met voetbal, een lager stamnummer (nr. 7) dan ‘Racing Club de Gand’ (nr. 11) (het huidige RC Gent-Zeehaven in 4de nationale), dat op 1 maart 1899 was opgericht en dus eerder voetbalde. Iets waar de Gentse Ratten vandaag nog altijd niet over te spreken zijn…

Een laag stamnummer is immers ook een vorm van prestige en verwijst naar de lange historie en erelijst van een club. Bij het schrappen van een stamnummer wegens faillissement, fusie,… wordt het palmares van een club voorgoed afgesloten en kan een eventuele opvolger hier geen aanspraak op maken : zo kon bijv. het net ter ziele gegane Beerschot AC (stamnr. 3530) nooit de 7 landstitels van het verdwenen stamnummer 13 van het “oude” Beerschot AC claimen.

Begrijpelijk dat de Malinwa-supporters de redding van “hun” stamnummer 25 zo belangrijk vonden!

sportleven

(*1) De laagste 30 stamnummers in 1926 :

  1. Antwerp Football Club
  2. Daring Club de Bruxelles
  3. Football Club Brugeois
  4. Football Club Liégois
  5. Leopold Club de Bruxelles
  6. Racing Club Bruxelles
  7. Association Athlétique La Gantoise
  8. RCS Verviétois
  9. Dolhain Football Club
  10. Union Saint-Gilloise
  11. Racing Club de Gant
  12. Cercle Sportif Brugeois
  13. Beerschot Athletic Club
  14. Sporting Club Theux
  15. Uccle Sport
  16. Standard Club Liégeois
  17. Football Club Sérésien
  18. Stade Louvaniste
  19. Sporting Club Courtraisien
  20. Excelsior Sporting Club de Bruxelles
  21. Tilleur Football Club
  22. Charleroi Sporting Club
  23. Football Club Bressoux
  24. Racing Club de Malines
  25. Football Club Malinois
  26. Union Sportive Tournaisienne
  27. Union Metropolitaine
  28. Berchem Sport
  29. Saint Ignace SC Anvers
  30. Liersche SK

 

 

(*2)

Een greep uit de “grote” clubs die in de pionierstijd in de nationale afdelingen speelden, maar nooit een stamnummer ontvingen : Union FC d’Ixelles, Olympia Club de Bruxelles, Sporting Club de Bruxelles, Athletic and Running Club de Bruxelles, Skill FC de Bruxelles, Association Sportive Anvers-Borgerhout.

 

Lucius

One Response to Waarom elke Malinwajer stamnummer 25 koestert

  • Peter Robijn says:

    Onze stamnummer is al wat wij nog hebben. Ons patrimonium is niet meer het onze en dreigt te verdwijnen. Het is niet zozeer dat Racing nr°24 heeft en Malinois nr°25 en dat we in juni 1906{dat wist ik} zijn aangesloten en Malinois in januari 1907{dat wist ik niet}, maar wel het feit dat we als club een geschiedenis hebben, en die moet gerespecteerd worden door onszelf en door anderen – net zoals dat bij Maninois hoort te zijn. Ook al ligt onze glorieperiode bijna 70 jaar achter ons en is bij de Malinios de naam door omstandigheden {waar haar fans geen schuld aan hadden – ze hebben hun club gered van de ondergang} veranderd in Yellow Red KV Mechelen. Daar hebben wij van de Racing uiteraard lang mee gelachen. Das nu eenmaal Mechelen-noord. Maar het lachen is ons natuurlijk een beetje vergaan want ondertussen zijn wij ook door omstandigheden {waar ook wij als fans niks mee te maken hadden of hebben} voor voldongen feiten gesteld. We weten nu meer dan ooit tevoren wat nummer 25 voor Malinois betekent. Ze mogen hem houden want ze zijn nooit gefuseerd met een andere club. De fans hebben hem gekocht. Wij, Racingfans, hebben allang geen geld meer om de onze terug te kopen als we hem dreigen te verliezen. En de stamnummer verliezen, is voor een Racinger hetzelfde als doodgaan. Want hij geeft onze geschiedenis weer; en onze plaats, niet zozeer tov Malinois maar in het hele Belgische voetbal. Zolang we leven is het met nummer 24 en anders liever niet meer. Peter – Galgenberg – Mechelen-noord

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*