In de 112-jarige clubgeschiedenis speelde Malinwa liefst vijf bekerfinales, waarbij het evenwel slechts één keer de cup in de lucht kon steken. Nu heeft elke weg naar een finale zijn eigen verhaal, vol hindernissen en overwinningen – en zo was het ook in 1967, het seizoen van onze eerste ‘cup final’.

KV draaide al enkele jaren goed mee in eerste klasse, maar kreeg veel negatieve commentaar voor het geleverde spel. De Hongaarse trainer Dolgos, die op dat moment al twee seizoenen in Mechelen actief was, hield vast aan zijn verdedigende, fysieke spelstijl met lange ballen, waarbij het middenveld vaak werd overgeslagen, het zogenaamde Dolgos-beton. Het geel-rode spel was die dagen niet echt een streling voor het oog, maar hij haalde er wél resultaten mee.

Zo kon KV dat seizoen meermaals stunten in de beker, zoals tegen Club Brugge (3-3 en kwalificatie via strafschoppen), Daring Brussel (2-0) en in de halve finale tegen het, toen al, oppermachtige Anderlecht, met onder meer Paul Van Himst. Malinwa boekte een verdiende 2-0 overwinning, met goals van Kamiel Van Damme en Felix Van Bulck. In die tijd werden geen terugwedstrijden gespeeld – en het toeval wou dat geel-rood alle vijf de bekerwedstrijden thuis mocht afhaspelen, zodat de eerste uitwedstrijd meteen de finale was.

tuyaerts

François ‘Swa’ Tuyaerts in actie tijdens de gewonnen halve finale tegen RSC Anderlecht.

Die zondagnamiddag 28 mei 1967 volgden meer dan 10.000 Mechelaars hun ploeg richting Heizel voor de clash tegen de profs van het grote Standard. De Luikenaars maakten hun reputatie meteen waar door snel te scoren. In de spannende maar weinig hoogstaande wedstrijd vertolkte vooral onze libero René de Moor een hoofdrol. Onder zijn leiding kon KV het evenwicht herstellen en scoorde in de 85ste minuut na wéér een goal van de leraar aan het Scheppersinstituut: Kamiel Van Damme. Op enkele minuten van het einde kreeg Lippevelt dé kans op de eindoverwinning, maar het mocht niet zijn. In de verlengingen kwam de klasse van Standard bovendrijven en kreeg Malinwa er nog twee in het mandje: 3-1.

Jacobs, Bockx, Mergaey, De Merode, De Moor, Tuyaerts, De Swert, Van Bulck, Fi Van Hoof, Van Damme, Lippeveldt

V.l.n.r. Jacobs, Bockx, Mergaey, De Merode, De Moor, Tuyaerts, De Swert, Van Bulck, Fi Van Hoof, Van Damme, Lippeveldt

De beelden van het VRT- Archief

Het rijk van Dolgos was na dat seizoen uit. De spelers pikten zijn manier van werken niet langer en enkele sterkhouders, waaronder Swa Tuyaerts, verlieten de club. De trainer, die van zijn spelers eiste dat ze gingen rechtstaan telkens hij de kleedkamer betrad, kreeg zijn ontslag. Desondanks degradeerde de club twee seizoenen na de finale naar tweede klasse.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*