Malinwa, Racing en een fusie… het is/was een wederkerend verhaal. Telkens als het met beide clubs minder gaat, komt de fusieconstructie naar boven. Het lijkt dan ook één van de voorwaarden waarom KV en Racing weer eens rond de tafel gaan zitten.

11 november 1947: Racing-Malinwa 2-0 – Benefietwedstrijd ten voordele van nieuwe tribune Racing

In 1969, beide clubs spelen dan in tweede klasse, komen delegaties van KV en Racing officieus samen met als objectief een fusie. Deze gesprekken, die op verplaatsing worden georganiseerd zodat de geel-rode en groen-witte aanhang hiervan geen lucht zou krijgen, verlopen in een goede verstandhouding. Maar Frans Meulemans, toenmalig Racing-lid, was categoriek: “Geen sprake van fusie met KV!” Het loopt dus op niets uit en de plannen verdwijnen voor enkele jaren in de ijskast. Jan Peeters (oud-voorzitter Belgische Voetbalbond) beaamt dit verhaal. “Als lid van de KBVB kende ik zowel mensen van het KV- als Racing-bestuur, ik heb enkele informele vergaderingen bijgewoond. Mijn rol daarin was beperkt, alleen maar om te zien wat binnen de lijnen en mogelijkheden lag de van de Bond. Na enkele vergaderingen bleek het water tussen beide clubs nog te diep.”

Het toenmalig Mechels reclamebureau Koncept bedacht, uit eigen initiatief en naar aanleiding van de derby op Racing, een leuke marketingcampagne onder de slogan:

De volgende Belgische Voetbalkampioen draagt vier kleuren Groen Wit Geel Rood.

De krantenartikels van toen

“Ik heb toen zelfs beide voorzitters op Racing een helikopter laten nemen om te landen op het veld van KV waar de derby werd gespeeld”, vertelt Theo Van Roy, toen van Koncept, nu van het Mechels marketingbureau Hints and Hits.

  • Fusiegesprekken tweede helft 1969 tot midden 1970
  • Racing tweede klasse, 9 miljoen frank schulden
  • KVM net gezakt naar tweede, ongeveer dezelfde schulden

De volgende fusiegesprekken vinden enkele jaren later plaats in 1975. Ondervoorzitter van KV Mechelen, Vic Pauwels, vatte het als volgt samen: “Alles stond vast: de clubkleuren, logo, stadion… . Na een onderhoud met burgemeester Van Daele moesten we een voorstel overmaken aan het schepencollege, maar dit bleef door de stad tot 2 maal toe onbeantwoord. Blijkbaar hadden de toenmalige initiatiefnemers een truitje laten maken. “Klopt”, gaat Vic verder. “Ik heb dit truitje nog vast gehad maar vraag mij niet wie het nu heeft”. Frans Meulemans was eerst als ondervoorzitter en later als voorzitter van Racing veel minder enthousiast. “Mijn doel was gewoon een gezond Racing, ook al was het in tweede of derde. Pauwels wilde in de nieuwe club investeren en dat vond ik geen goed idee. Zie maar wat er gebeurd is met KV als je afhankelijk bent van één mecenas. De tijd heeft mij dus gelijk gegeven”. Tussen beide besturen was er een akkoord: men stelde de stad Mechelen voor om de aankoop van het Racing stadion ( minimum 50 miljoen Bef) en Malinwa zou ADK ter beschikking stellen voor de nieuws club. S.V. Mechelen werd als naam gekozen en de kleuren rood-wit-groen vertegenwoordigden de drie clubs (Spoting Mechelen deed ook mee). Zover kwam het dus niet: Mechelen wilde blijkbaar liever investeren in het toen nog te bouwen Sportpark De Nekker. Uiteindelijke kostprijs: 300 miljoen Belgische frank.

  • Fusiegesprekken van april 1975 tot februari 1976
  • Racing schulden, verkoopt gronden Antwerpsesteenweg (september 1974). Promotie eerste klasse, meteen degradatie ’75-’76
  • KVM schulden, degradatiezone eerste klasse ( uiteindelijke degradatie in 1977).

De financiële en sportieve situatie van beide clubs was niet rooskleurig. Daarom liet burgemeester Jos Vanroy in 1977 een studie uitvoeren door toenmalig sportauteur Louis Van Craen. Het verslag was duidelijk: het moment was er om een fusie te organiseren, te beginnen vanuit de jeugd. Er werden nog wel wat gesprekken gevoerd, maar verder dan gekibbel in de marge is men nooit gekomen. De Malinwa supporters lieten spontaan stickers drukken met als opschrift:

  • Fusiegesprekken midden 1977 tot begin 1978
  • Racing tweede klasse, schulden weggewerkt door verkoop grond Schorsemolenstraat ( augustus 1977)
  • KVM net gezakt naar tweede, 20 miljoen frank schulden

Het post-Cordier-tijdperk bracht onder het voorzitterschap van Willy Dussart in 1994 een bijna onwaarschijnlijk scenario. Willy Dussart: “Er moest gesaneerd worden. Ik wilde echter een topclub in Mechelen blijven houden en zocht als crisismanager allerlei constructies waaronder de obligatielening en vooral een fusie. Ik vond deze bij Racing Mechelen en zijn toenmalige voorzitter Alfons Rooms”, gaat Dussart enthousiast verder. “Na verschillende gesprekken met Alfons, secretaris Vandensande, onze manager Mallants en later ook de stad, begin ’94, was de deal zo goed als rond.

Wat eerst als een idee begon met Racing als satelliet club, mondde al snel uit in een fusie. Omdat het allemaal vrij snel moest gaan, was het de bedoeling dat Racing zijn stadion zou verkopen. De stad ging dan zijn medewerking verlenen om een wijziging van recreatie- naar bouwgrond erdoor te krijgen. Achter de Kazerne zou dan tijdens het overgangsjaar zowel KV als Racing ontvangen om dan het seizoen daarna als één grote Mechelse club door het leven te gaan”. De voorwaarden die Racing stelde, was dat de nieuwe club een volledig andere benaming zou moeten krijgen (vb. Olympia, Sparta, Exelsior…) . KVM zou de voorzitter leveren, Racing de ondervoorzitter en de bestuursorganen zouden gelijk verdeeld worden.

De uitrusting die werd voorgesteld voor de nieuwe club

De raad van bestuur van KV Mechelen was unaniem akkoord met deze voorwaarden en de teksten welke op tafel lagen, en zette het licht op groen. Over het waarom het dan uiteindelijk niet is doorgegaan, is Dussart kort maar krachtig: “Rooms is door de socialistische lobby teruggefloten én hij werd zelfs bedreigd!”. Tot slotte wil Dussart dit nog kwijt: “Nadat ik mijn ontslag had gegeven is er met modder gegooid. Ondertussen heb ik via de rechtbank eerherstel gekregen met een schadevergoeding van KV Mechelen als gevolg”. Toenmalig Racing-voorzitter Alfons Rooms kan het zich nog levendig herinneren. “Dussart en ikzelf stonden vrij ver met de besprekingen. Ik heb persoonlijk het Racing-bestuur meteen op de hoogte gebracht vanaf het eerste woord over de fusie. In het begin had ik alleen medestanders, maar naarmate de gesprekken vorderden, kreeg ik binnen mijn bestuur meer tegenkanting en zijn we ermee gestopt”. Op de vraag of hij door de linkse loge is teruggefloten en zelfs werd bedreigd, is Rooms duidelijk: “bedreigd zeker niet. Het is wel zo dat ik van linkse politieke zijde negatieve reacties heb gekregen”.

  • Fusiegesprekken van 19 januari 1994 tot 13 april 1994
  • Racing zakt naar derde, financiëel relatief gezond
  • KVM speelt zijn laatste seizoen Europees, openstaand schuld aan Cova Invest

De heren Rooms, Dussart en Pauwels zijn er het erover eens dat het voor de Stad Mechelen en beide clubs gemiste kansen waren. “We hadden in Mechelen al veel langer een topclub gehad”, klinkt het eensgezind. De twee supportersclans denken er echter anders over… .

18 september 1949: RCM-FCM 4-4

 

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*