Beste DNK’ers,

Hetgeen maandag al gevreesd werd, heeft de gemeente van Charleroi me zonet bevestigd: Claire Malien is op 19 november overleden. Ze is enkele dagen later in alle eenzaamheid begraven – alleen haar broer was op de kerkdienst aanwezig.

Dat nieuws stemt ons bijzonder triest.

KV Mechelen heeft zo haar fanatiekste en bijzonderste fan verloren. Claire maakte in de jaren tachtig samen met Michel Preud’homme de ‘overstap’ van Standard naar Malinwa. Haar ex-man was buschauffeur van de ploeg van Standard en raakte op die manier bevriend met Preud’homme. Toen de doelman in 1986 naar KV getransfereerd werd, kwam Claire mee en groeide uit tot een hartstochtelijk supporter van geel & rood. Toen Preud’homme in 1994 naar Benfica vertrok, bleef Claire gewoon supporter van KV en dat zou nooit meer veranderen.

Integendeel, na haar pensioen – ze was lerares Nederlands in Charleroi – verhevigde haar KV-gevoel nog: elke dag nam ze in alle vroegte de trein van Charleroi naar Mechelen om de trainingen van haar geliefde club te volgen. Telkens kwam ze met twee zware zakken op de Malinwa aan, want ze kocht alle kranten voor de spelers. Tevens bracht ze vaak snoepgoed mee, wat niet altijd in de smaak van de trainers viel. Ze hielp mee het ontbijt klaar te zetten in het spelershome en als iemand een truitje wou laten signeren door de hele selectie, zorgde Claire ervoor dat geen enkele speler ontbrak. Het hoeft geen betoog dat ze bijzonder geliefd was bij de spelers. Voor Antonio Ghomsi verstopte ze altijd een krant in de frigo, zodat die toch altijd een exemplaar had. Met Bjorn Vleminckx en Julien Gorius bouwde ze een speciale band op: ook na hun vertrek bij KV ging ze hen regelmatig bekijken bij hun nieuwe clubs, respectievelijk NEC, Club Brugge en RC Genk.

Tot vorig seizoen woonde ze ook alle matchen van KV bij. Soms moest ze heksentoeren uithalen om thuis te geraken na een verplaatsing: Claire vertelde me dat ze soms een deel van de nacht doorbracht op een bank in het stadion van Brussel Zuid, omdat ze ’s avonds laat geen aansluiting meer had naar Charleroi. ’s Morgens vroeg nam ze dan de eerste trein naar haar appartement in Marcinelle. De laatste jaren sliep ze na de verplaatsingen vaak in een klein hotelletje in Mechelen. Op de vraag waarom ze niet in Mechelen kwam wonen, antwoordde ze steevast: ‘Ik heb nog een zieke broer die ik moet verzorgen’. Bovendien speelde Claire als diepgelovige een actieve rol in haar parochie.

Dit seizoen kwam ze iets minder op KV. Ze sukkelde met haar heup en kende nog andere gezondheidsproblemen. Toch leken die volledig voorbij, toen we haar enkele weken geleden een laatste keer zagen op Malinwa. In september amuseerde ze zich nog uitgebreid op de welkomstdrink van De Nieuwe Kantine in de Vijfhoek. Claire was de jongste jaren een actief en graag gezien lid van onze supportersclub. Ze was op alle activiteiten aanwezig en reed bijna altijd met onze bus mee op verplaatsing. Dan genoot ze met volle teugen en durfde ze zelfs weleens een pintje te veel drinken, wat soms voor hilarische momenten zorgde. Alleen als we, door een gebrek aan inschrijvingen, samenreden met een andere supportersclub, durfde ze weleens passen. “Dan verliezen we toch altijd”, zei ze dan.

Ook dit seizoen betaalde ze nog 170 euro voor haar VIP-abonnement bij De Nieuwe Kantine. Omdat ze desondanks niet meer meereed met de bus, besliste het bestuur onlangs om dat geld terug te storten, omdat we wisten dat ze het niet breed had. Helaas heeft de dood dat voornemen ingehaald. Daarom zullen we haar VIP-geld gebruiken om Claire op gepaste wijze te eren op KV Mechelen.

Claire, wij, en samen met ons de hele KV, zullen je missen en nooit vergeten wat je allemaal voor de club en de supportersclub gedaan hebt. Het spijt ons dat we niet op een betere manier afscheid hebben kunnen nemen, maar we weten zeker dat je als goede katholiek vanuit de hemel toekijkt. Dan zal je zien dat de KV-familie en De Nieuwe Kantine je altijd in het hart zullen dragen. Hopelijk zal je ook van daaruit kunnen zien hoe jouw geliefde Malinwa nog vaak zal winnen en hoe je chouchou’s Vleminckx en Gorius nog vele doelpunten zullen maken.

Claire, un grand merci!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*