Het moet één van de meest opmerkelijke uitslagen zijn in de 113-jarige geschiedenis van onze club, die dinsdagavond 10 januari 1984 tegen Bayern München. In een vriendschappelijke match werden de gebroeders Rummenigge, Lerby, Pfaff en co voor een vol Achter de Kazerne met 3-2 huiswaarts gestuurd.

De oorsprong van deze opmerkelijke galamatch ligt in het seizoen 1981-82. Het fel geplaagde KV Mechelen, net gepromoveerd, schiet duidelijk tekort op het hoogste niveau en bengelt al snel onderaan het klassement. Wijlen John Cordier besluit in te grijpen en belt naar Bayern München voor twee versterkingen. Cordier vraagt aan manager Ulli Hoeness of hij Sigurvinsson en Del’Haye kan huren. De komst van deze toppers blijkt onhaalbaar, maar Bayern geeft met invallers Willi Reisinger en Joachim Benfeld toch een kwaliteitsvolle injectie aan Malinwa. Beide West-Duitsers renderen meteen tijdens de eerste wedstrijd: 3-1 winst tegen KV Kortrijk met twee goals van Reisinger en één van Benfeld. Maar helaas, de achterstand in het klassement is te groot, het kalf is al verdronken en de promovendus degradeert meteen weer naar tweede klasse. Maar dat onze twee Duitsers kunnen voetballen, laten ze zien in tweede klasse: Malinwa kroont zich met gangmaker Benfeld en topschutter Reisinger meteen weer tot de verdiende kampioen.
De relaties met Bayern blijven intussen intact en men versterkt zich in het tussenseizoen met een derde Duitser: Günter Güttler, middenvelder en vooral invaller wegens de regel van de vierde buitenlander (men mocht toen maar drie buitenlanders opstellen). En er vloeit ook een oefenduel voort uit de transacties tussen beide clubs: op 10 januari 1984 komt de topclub uit Beieren afgezakt voor een duel Achter de Kazerne.


Raar of zelden wordt een vriendschappelijke match een spektakelstuk, maar deze match, waarin KV Mechelen het grote Bayern écht wegspeelt, is een uitzondering. De club van Leo Canjels eindigt dat seizoen op een fraaie zesde plaats, maar krijgt kritiek door de vele gelijkspelen en het geringe spektakel. Dat is nu wel even anders: twee keer komt KV op achterstand, maar via een afstandschot (40 meter) van Güttler en een korte haakbeweging van Reisinger klimt KV telkens weer op gelijke hoogte. Onder regie van Joachim Benfeld, die een halfuur voor de aftrap uit vakantie van de Caraïben is teruggekeerd, voetbalt de ploeg nog vele kansen bij elkaar maar dankzij enkele knappe reddingen van ‘der’ Jean-Marie blijft de score lang steken op 2-2.
Man van de match wordt uiteindelijk Theo Custers. De van Espanyol Barcelona overgekomen flamboyante keeper stopte vijf minuten voor het einde een strafschop (veroorzaakt door Mark Talbut), genomen door niemand minder dan zijn grote concurrent Pfaff. De anders zo stoïcijnse trainer Leo Canjels rent zowaar het veld op en kust de keeper op de wang… Alsof dit nog niet genoeg is: de doorgebroken Cluytens wordt in de slotfase door Pfaff bij de benen gegrepen en Custers neemt op vraag van het publiek zelf de penalty! Schijnbaar kalm stapt hij de 100 meter van zijn doelgebied af naar het penaltypunt aan de overzijde. Hij raapt de bal op, kijkt zijn ‘rivaal’ secondelang in de ogen en legt het ding op de witte stip. Het wordt muisstil in het stadion. Theo trapt de bal zo hard, alsof hij met dat ene schot definitief wil afrekenen met zijn verleden: 3-2 eindstand tegen de latere Duitse Bekerwinnaar. De spelers nemen de ‘Walrus’ op de schouders en lopen een ereronde… Een prachtige afsluiter van een felgesmaakte wedstrijd.

Doelpunten: 30′ Karl-Heinz Rummenigge (0-1), 38′ Günther Güttler (1-1), Calle Del’Haye (1-2), 75′ Willi Reisinger (2-2), 89′ Theo Custers op strafschop (3-2)

Dit door ons bewerkt verhaal verscheen enkele dagen vóór de vriendschappelijke wedstrijd tegen Bayern in de KVM-Krant. Wie kent de echte uitslag nog van deze wedstrijd?

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*